Dziś przypada 736. rocznica bitwy pod Siewierzem, która miała wpływ na rywalizację Piastów o tron w Krakowie.

Po bezpotomnej śmierci księcia krakowskiego, Leszka II Czarnego, roszczenia do sukcesji zgłosili dwaj władcy: Bolesław II płocki i Henryk IV Prawy, książę wrocławski. Spór o prawo do stołecznego tronu przybrał szybko charakter działań zbrojnych. Henryk IV zorganizował wyprawę, w której wzięli udział Bolko I opolski, Przemko ścinawski, a prawdopodobnie także Henryk III głogowski. Armia książąt śląskich pomaszerowała na Kraków zapewne najkrótszą możliwą drogą, tj. przez księstwa opolskie i bytomskie oraz granicę na Czarnej Przemszy. Po obsadzeniu załogami Krakowa i Wawelu, książęta udali się pod Siewierz, znajdujący się wówczas w księstwie bytomskim. Tam, 26 lutego 1289 r. Ślązaków niespodziewanie zaatakowali Piastowie kujawsko-mazowieccy: Bolesław II, Władysław Łokietek i Kazimierz łęczycki, którzy odnieśli pełne zwycięstwo. W bitwie zginął książę Przemko, a Bolesław I opolski dostał się do niewoli. Mimo pokonania książąt śląskich, zwycięzcom nie udało się zdobyć Wawelu. Bolesław II wkrótce zrezygnował z dalszych walk o Małopolskę, a starający się o polską koronę Henryk IV zmarł w 1290 r. najprawdopodobniej otruty. Rywalizacja o tron trwała dalej, ale uczestniczyli w niej już inni pretendenci – Przemysł II, książę wielkopolski, Wacław II czeski i Władysław Łokietek.

Ilustracja: Feliks Szczęsny Kwarta, Ruiny zamku w Siewierzu, Kraków 1931. Zbiory Muzeum Zagłębia w Będzinie.