Stołp, bergfrid lub wieża ostatecznej obrony został wzniesiony jako samodzielna budowla już w 2. połowie XIII w. Za panowania króla Kazimierza Wielkiego została otoczona podwójnym murem, w obrębie którego dobudowano również budynek mieszkalny – tak zwany kasztel. Wieża o cylindrycznym kształcie ustawiona na czworobocznym postumencie, prezentuje konstrukcję typową dla tego typu budynków, znanych z terenów Francji i Niemiec. Wewnątrz można wydzielić cztery kondygnacje, oddzielone za pomocą trzech odsadzek. Na najniższą kondygnację dostęp był jedynie od góry, pierwotne wejście, sklepione łukiem gotyckim, znajduje się na wysokości drugiej kondygnacji. Wieże tego typu służyły jako punkt ostatecznej obrony, w którym chroniono się kiedy reszta zamku została zdobyta, i nie były stale zamieszkiwane.
Obecnie, wieża mierzy 20 m wysokości, a grubość ścian w jej dolnej części wynosi 4 m. Nieznana jest pierwotna wysokość wieży, ani forma jej zwieńczenia. Krenelaż, który obecnie ozdabia szczyt budowli, został dodany podczas rekonstrukcji, przeprowadzonej wg Projektu F. Marii Lanciego. Również obecne, znajdujące się blisko podstawy wieży wejście, zostało wykute na początku XX w.
Istnieje możliwość wejścia na szczyt wieży by podziwiać przepiękną panoramę Będzina.